شيوه هاي ايجاد انس در فرزندان نسبت به امام زمان (عج)

در بحث انتظار، يکي از مسائلي که درباره ي تربيت است، اين است که اصلاً چه کسي را مي خواهيم تربيت کنيم. در کار تربيتي و آموزشي که آموزش ابزاري است براي کار تربيت، پيوسته صحبت از اهداف مي شود و امروزه هدف هاي رفتاري بيش تر مورد توجه است. اين که مشخص شود چه رفتاري مورد انتظار است که در نهايت آن فرد به آن برسد که بتوانيم بگوييم آقا به اين رفتار رسيده يا نرسيده است. اگر بخواهيم دانستن را که يک امر پنهاني است به رفتار که امري آشکار است تبديل کنيم، بابيد فعلش را طوري ادا کنيم که آن فعل با نام بردن يا نوشتن، قابل مشاهده باشد؛ هر چند اين تبديل اهداف رفتاري گام خوبي است و در جهت اين که در تربيت در آموزش به کجا مي رسيم و به چه سمتي قدم بر مي داريم، بسيار مؤثر و سازنده است؛ ولي در عين حال انتقادهاي بسيار بزرگي در اين زمينه وارد است. و آن اين که گاهي اگر افراد را بخواهند در قالب رفتاري تعريف کنند، نمي توانند بسياري از ابعاد شخصيتي شان را در آن قالب بريزند؛ بنابراين حد ميانه اي را مدنظر قرار مي دهيم؛ يعني از طرفي مي گوييم، بايد از يک طرف اهداف کلي را مدنظر بگيريم و از طرفي ....

بقیه در ادامه مطلب

بايسته ها در هنر موعود باور

موعود باوري گرچه يکي از ويژگي هاي بارز تشيع است، اختصاص به آن ندارد و ديگر اديان و آيين ها نيز در اين باور با آن شريک اند. دين هاي مسيحيت، زرتشتي و نيز آيين هاي ديگر، از جمله انديشه ي پست مدرن هر کدام دامن به اين باورتر کرده اند. اين عقيده را بايست عنصر محوري تفکر شيعي دانست که به مانند محرکي پرتوان، جامعه دربر گرفته، خود را به پيش مي راند و افراد را با اميد به يک آرمان شهر زنده نگاه مي دارد. سيستم انديشه ي شيعي توانسته است با رهيافت هاي گوناگون، اين تفکر را در عمق جان باورمندان به اين مذهب نفوذ دهد و روز به روز بر حرارت آن بيفزايد. اگر تا پيش از عصر مدرن و غلبه ي رسانه هاي فراگيري چون سينما و تلويزيون، نفوذ اين باور به روش هاي سنتي متکي بود، امروز لازم است افزون به تقويت علمي بنيان اين انديشه، حوزه ي هنر نيز مورد بررسي و مطالعه قرار گيرد تا نحوه ي اشاعه ي آن از اين طريق نيز آشکار گردد. بنابراين پرسش هاي جديدي رخ خواهند نمود و لازم است پاسخ هاي متناسبي نيز ارائه شوند.....

بقیه در ادامه مطلب

وضعيت جهان پس از عصر ظهور

بخشي از فيلم هاي سينمايي سعي در ترسيم دنياي پس از رخداد آخرالزماني دارد. معمولاً « دنياي پسارستاخيز » (1) که پس از واقعه برجاي مانده است، داراي مشکلات فراوان انساني است، ويراني تمام آن را فراگرفته و جهان از جهت تمدن، به سال هاي پيشين، بازگشت کرده است. انسان هاي باقي مانده، اميد خود را از دست داده اند و داشته هاي اندک انساني از دنياي قديم در معرض تهديد و نابودي قرار دارد. معمولاً فيلم ها خبر از منجي جديدي براي جهان دارند، تا اميد و انسانيت را به ميان بازماندگان برگردانند.
قسمت آخر مجموعه فيلم هاي « نابودگر » زمان پس از فاجعه ي انساني به واسطه ي جنگ اتمي را نشان مي دهد که عامل آن ماشين ها بوده اند. دنياي جديد، فضايي هولناک و وحشت بار است. انسان هاي باقي مانده نيز به بردگي ماشين درآمده اند و فقط عده ي اندکي در گروه مقاومت عليه ماشين ها مبارزه مي کنند. آن ها در شهري دور از ماشين ها با سيستم امنيتي بسيار پيشرفته، خواستار ادامه ي حيات و......

بقیه در آدامه مطلب